Adem in

Onlangs kwam ik een foto tegen van een collega-fotografe. Ik hield mijn adem even in, zo getroffen was ik door de perfecte weergave van de natuur. Iedere ochtend zo dat pad lopen, wat zou dat een voorrecht zijn.
Maria, ik hoop dat ik de vergroting gauw mag ontvangen, zodat ik iedere dag als ik naar dat landschap kijk, ik weer net zo blij word als jij toen jij de foto maakte! Mijn complimenten.

©M.S.

(klik op de foto, dan zie je hem groter!)

Tijdmachines

Een auto is een tijdmachine. Voor je ligt de toekomst, achter je het verleden en zelf bevind je je in het nu. Misschien is autorijden daarom zo fijn. Zonder te bewegen kom je toch vooruit.
In de natuur kun je ook een soort tijdmachines tegenkomen.
Zo vond ik net een paar pijnappels.
Ik rook er aan en... wandelde als driejarige weer door het bos waar onze camping was gelegen. Warme vleugen wind streelden mijn neusje. Subtiele harsgeuren vulden mijn neusgaten. O, wat was dat lekker!
Zoiets vergeet je niet meer, ook al denk je er nooit meer aan. 

Een compliment voor de wonderen der natuur!

Bos

Het woud van Bohemen, klinkt dat niet sprookjesachtig?

Dit middelgebergte bevindt zich in het  noordoosten van Bohemen, Tsjechië.

Het ligt in het gebied wat ongeveer tussen de steden Mladá Boleslav, Jičín en Turnov ligt, direct ten zuiden van het Reuzengebergte. Sinds 1955 is het een beschermd natuurgebied onder de naam ChKO Český ráj. De hoogste berg van het gebergte is de Kozákov, in de buurt van Turnov, met een hoogte van 744 meter. Het Boheems Paradijs is vooral bekend van zijn "rotsensteden" van zandsteen. Het kent indrukwekkende bomen en prachtige beken. Het is een gebied van verborgen meren, donkere wouden, oude kastelen en schilderachtige landgoederen en dorpjes. 
Tot aan de 19e eeuw werd het Boheems Paradijs Terra Felix genoemd, wat "het gelukkige land" betekent.

Ik ben er nog nooit geweest, maar het woud van Bohemen staat wel op mijn verlanglijstje van plekken op deze planeet die ik graag eens wil bezoeken. En zo ver is het niet van Nederland vandaan, ongeveer 750 kilometer. 

Een compliment voor een bos, kan dat eigenlijk? Ik vind van wel. 

Impressie Woud van Bohemen

Compliment aan de natuur (1)

Zit er magie in geluid? 
Goede vraag!
Geluiden van de natuur zijn op zichzelf al magisch, omdat ze altijd 'passen', in tegenstelling tot culturele dissonanten.
Soms kan een geluid, naast komisch, storend of lieflijk, ook erg bijzonder zijn.
Als je in de buurt van een bos woont, kun je bosuilen horen. Je hoort ze in de avond- en ochtendschemering, maar ook wel eens midden in de nacht. 
Uilengeroep maakt de stilte eromheen hoorbaar. Het is een ruimtelijk geluid en ik vind het erg mooi. Sterk en kwetsbaar tegelijk.


Hieronder een link naar hun betoverende klanken: