Chocoladedrop

Tony Chocolonely, wie kent dit merk chocolade niet? Deze firma strijdt ervoor dat in de chocoladebranche elke partij krijgt waar die recht op heeft. Dat is namelijk niet vaak het geval. Om deze ongelijkheid te benadrukken is de Tony reep niet verdeeld in rechte stukjes, maar kriskras door elkaar. Erg inventief.

Nu hebben ze onlangs nieuwe smaken ontwikkeld, waaronder melkchocolade & drop. Toen ik vorige week deze reep kreeg en bekeek, vroeg ik me af hoe dat smaken zou. Nou, allemaal naar de winkel, want wat is deze variatie lekker! 



(via de mail) 

Beste Tony's,

Wat is die chocolade GODDELIJK, melk en drop

Hij is op. En dat is maar goed ook. Voor het moment :-)

Heel erg bedankt voor deze ultieme smaakcombinatie

en voor jullie voortrekkersrol op het gebied van mens & milieu in de chocoladebranche.

Hulde!

Antwoord:

Hi Carien,

Bedankt voor je mailtje, daar worden we blij van J

Bij ons is de drop nog niet op (wel bijna), dus je kunt nog een voorraadje inslaan.

Fijne dagen!

Met vriendelijke chocogroet,

Maudi Admiraal

Kaartkunst

Soms zie je kunstige kunst, waarvan je denkt: hoe kòm je er op.
Dat had ik nu bij het werk van Edward Fairburn. Hij tekent gezichten in landkaarten. Beide krijgen daardoor een bijzondere meerwaarde. Schitterend om te zien.
Hier is Ed's website

©Ed Fairburn

(op FB):
Your 'facial maps' are brilliant, my compliments!

2013

Het is volbracht, het jaar is om. Mijn voornemen voor 2012 - iedere dag een compliment uitdelen - heb ik trouw uitgevoerd. Daar ben ik best een beetje trots op. Heel soms was ik een (klein) dagje te laat en toen ik op vakantie was in het buitenland zonder internet heb ik het opgelost door een muziektiendaagse te maken die ik van tevoren kon inplannen. Ik heb veel leuke reacties gekregen en mijn blog creëerde positieve energie. Er waren mensen die het complimentjes geven overnamen, dat vond ik helemaal leuk.
Is het gedaan met aardige dingen zeggen? Nee, maar iedere dag zal ik het niet meer doen. Gewoon, zoals het uitkomt. Hebben jullie iets waarover je je positief wilt uitlaten, mail me dan, dan zal ik onder jouw naam het compliment maken (carienvanhest @ gmail.com).

Alle volgers van dit weblog: bedankt voor het lezen van mijn berichtjes. 
Mijn wens voor jullie in 2013 is

Geluk, liefde, gezondheid
Veel frisse lucht
Bolle zeilen
En de wind in je rug

Gelukkig nieuwjaar!


Carien

P.S. En natuurlijk een compliment voor Eirik Solheim, voor het bovenstaande filmpje.

Raak

Complimenten aan bovenstaande deelnemers in het filmpje voor hun openhartigheid.
De laatste dag van het jaar. Er is weer veel (niet) gebeurd. Veel is alweer vergeten. Maar ik hoop dat de lezers van dit blog ook fijne en bijzondere herinneringen bewaren aan 2012. 

Redding (2)

Een Nederlands zeilschip heeft, midden op de Atlantische Oceaan, een Duitser gered. De 65-jarige man dobberde al twee weken stuurloos rond in zijn zeilschip, zo meldden opvarenden van het Nederlandse schip de 'Tres Hombres' zaterdag.

De Duitser had een noodsignaal uitgestuurd, maar werd in eerste instantie niet gevonden. Uiteindelijk wist hij, net voordat de Tres Hombres de zoektocht staakte, radiocontact te maken. Hij bleek al twee weken lang rond te dobberen met een gebroken roer.
De man werd op Tweede Kerstdag gered en was uitgeput. Zijn zeilschip wordt voorlopig door de Tres Hombres op sleeptouw genomen.

©Tres Hombres

(via email)

Zeer geachte bemanning,

Op een nieuwssite las ik over de redding van een Duitse man die al twee weken ronddobberde op de oceaan.

Wat een geluk dat hij gevonden is en dat hij door jullie op sleeptouw genomen is. Daarvoor mijn complimenten.

Om dit mooie bericht te vieren, ga ik zodra ik in Zieuwent ben (ik woon in de Achterhoek) jullie chocolade kopen!

Met vriendelijke groet,

Geschiedenis

Hasard Cheratte - een verlaten mijn in België (©CvH)

Verlaten plekken - abandoned places - hebben juist doordat er niemand meer is, aantrekkingskracht voor sommigen. Vooral fotografen komen er graag. Rondlopen in een oud ziekenhuis, een fabriek, een mijn of een kasteel, om maar wat plaatsen te noemen, heeft iets magisch. Alsof je teruggaat in de tijd. Je vraagt je af wat er gebeurd is en waarom dit gebouw niet meer functioneert. Soms lijkt het alsof mensen er van de ene op de andere dag weg zijn gegaan en zie je daar nog sporen van. Een losse werkschoen bijvoorbeeld, of een notitieboek met werkopdrachten. De natuur krijgt de vrije hand om binnen te dringen, scheuren in meuren en vloeren geven ruimte voor plantengroei. Zo zie je dat alles maar tijdelijk is. Er zijn veel websites over dit onderwerp. Een ervan wil ik je laten zien:

abandoned places

Geachte Henk,

Als fotografe van verval, industrie e.d. bezoek ik graag websites van 'verlaten plaatsen'. Zo ook de uwe.

Het ontwerp van de website sluit prachtig aan bij het onderwerp en de tours laten schitterende foto's zien. Daarvoor mijn complimenten!

Met vriendelijke groet,

(via e-mail)
Bedankt voor je fijne mail, Carien!

Gids

Crisis gevolgd door bezuinigingen. Eerst in het groot, dan in het klein. Dus overbodige zaken schrappen. Mede door het internet met zijn schat aan informatie, heb ik minder behoefte aan een televisiegids. Daarom heb iets opgezegd waar ik toch graag een compliment voor geef: de VARA-gids.

Het is een weekblad met veel informatie, columns en goed geschreven artikelen. 

Om de publieke omroep te steunen blijf ik wel tientjes-lid. Dat is tenminste iets. Gids-samenstellers: bedankt!

Vrijwillig

©lusi

Vrij om te willen, dat klinkt mooi. Vrijwilligerswerk, want daarvoor is het compliment van de dag, gaat men aan om diverse redenen. Je kunt daardoor ervaring opdoen die je weer verder brengt. Je kunt er anderen mee helpen. Je kunt er een goed gevoel aan overhouden. Elk bijgedragen steentje is er één en alle tesamen kunnen zij een stevig fundament leggen voor een sociale samenleving.
'The essence of being, is to be of service' las ik laatst. Daarin ligt de kiem voor het geluk. Probeer het maar. 

Kerstmuziek

Ik kan geen kerstsong meer horen. Nog een keer de rinkelbom en bellen en ik doe iets geks.
Oke, ik maak een uitzondering. Voor Christmas was a friend of mine. Fay Lovsky heeft het gemaakt. 
Fay, mijn complimenten!

Hars

Eerste kerstdag, dertien graden. Voor de winterhaters een prettige temperatuur, maar ik vind het een beetje vreemd. Waar is de knisperende kou? Februari is de koudste maand van het jaar, dus misschien komt het nog. In ieder geval zijn er in deze dagen veel kerstbomen en voor een aspect daarvan geef ik een complimentje: de geur van hars. Die vind ik zo heerlijk! Dit kleverige goedje wordt door naaldbomen geproduceerd wanneer de bast van een boom beschadigd is. Het vormt zo een bescherming tegen virussen en ongedierte. Hars wordt ook gebruikt om de (paarden)haren van strijkstokken stroever te maken. 
Fijne kerst allemaal!