Traditie

Een aardige traditie is het vieren van Sinterklaas met surprises en gedichten. Ook dit jaar is dat met de familie gevierd. Online kun je lootjes trekken, wat heel handig is als je ver uit elkaar woont, en ook aangeven wat er op je verlanglijstje staat.
Het is leuk om weer iets te bedenken voor iemand en vooral: hoe zal ik het gaan maken? 
Zelf kreeg ik een heel mooi gemaakte surprise met het kado vernuftig er in verwerkt.
Er waren ook kindertjes van de partij die nog allemaal geloven in de Goedheiligman.
'Precies wat ik wou hebben!' riep er eentje blij. 
Ja Sinterklaas, je bent nog niet jarig, maar je krijgt vandaag toch een compliment. Sommige tradities zijn leuk.

Poëzie (2)

Op 15 juli van dit jaar stierf Rutger Kopland (pseudoniem van Rutger van den Hoofdakker). Zijn beroep was psychiater, maar bekend werd hij door zijn gedichten. Postuum een compliment aan deze dichter. Zijn werk wordt gekenmerkt door ogenschijnlijk simpele zinnen, waaruit een grote liefde voor het leven spreekt.

Tijd

• Tijd—het is vreemd, het is vreemd mooi ook
• nooit te zullen weten wat het is
•  
• en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
• dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven
•  
• zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
• naar iets in zichzelf, iets ziet daar
• wat het meekreeg
•  
• zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
• van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
• een verte voorbij onze ogen
•  
• het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken
• dat ooit niemand meer zal weten
• dat we hebben geleefd
•  
• te bedenken hoe nu we leven, hoe hier
• maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
• de echo's van de onbekende diepten in ons hoofd
•  
• niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
• buiten onze gedachten is geen tijd
•  
• we stonden deze zomer op de rand van een dal
• om ons heen alleen wind

Poëzie (1)

Geheel onverwacht stond ik oog in oog met een gedicht. Het stond geschreven op een lampenkap in een kringloopwinkel. De eerste zin zoog mij het gedicht in. Het heet 'Vaderland' en is geschreven door François Pauwels (1888-1966). 
Een postuum compliment voor u, geachte meneer Pauwels!

Vaderland

Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door de Liefde wijd-getrokken grens,

mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!

Er is geen kleur van huis, noch vreemde taal,
wij sterven allen aan dezelfde kwaal
die tussen dood en leven wordt gesponnen

en waar het eenzaam hart in wanhoop slaat
daar is het land waarin mijn vaandel staat
en waar de strijd in vrede wordt gewonnen!






Voor wie meer wil weten van François Pauwels