Posts tonen met het label psychiatrie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label psychiatrie. Alle posts tonen

zondag 6 mei 2012

Voornaam

Ik ken alleen haar voornaam. Louise. Ze leeft niet meer.
Haar naam betekent: roemvolle strijdster, strijdster om een buit of in alle opzichten wijs. In alle opzichten wijs was Louise in ieder geval aan het eind van haar leven. Ze had namelijk een moeizaam bestaan, voornamelijk doorgebracht in psychiatrische instellingen. Op de een of andere manier kwam ze niet op het idee om leuke dingen te doen. Aan geld ervoor ontbrak het niet, daar had ze veel van. Misschien gunde ze het haarzelf wel niet.
Louise gunde het anderen wel en besloot haar vermogen ten dienste te stellen van mensen met een psychiatrische achtergrond. Zodat zij wél eens wat leuks kunnen ondernemen zonder zich zorgen te hoeven maken over de centen.


Louise, vandaag is het compliment voor jou!


Louise




zondag 22 januari 2012

Herinnering


Het compliment van vandaag is voor mensen die andere mensen een geweldige herinnering bezorgen

Dit is Gerard. Gerard draagt zijn leven met verve. 
Gerard heeft een ingewikkeld leven, doorspekt met psychiatrie, medicijnen en regelingen.
Hij is slim en als je niet héél goed luistert onverstaanbaar.
Meestal zegt hij niks. Hij houdt van een praatje en van muziek.

Als begeleidster mocht ik met Gerard kennismaken. We gingen met een groep naar Spanje voor een week. Toen we aankwamen op het vliegveld van Alicante, begon het te regenen, stond er geen chauffeur voor ons klaar (zoals was afgesproken) en moesten we bellen, wachten, nog eens bellen en proberen onszelf een beetje te vermaken.
Een aantal mensen uit de groep werd ongerust en ongedurig van dat lange wachten. En dat slechte weer, daar had ook niemand op gerekend. In Spanje, daar scheen toch altijd de zon?

De sfeer werd er niet beter op toen ook de volgende bus niet voor ons bleek te zijn en het water nog steeds met bakken uit de hemel viel. Landerig hingen we rond.

Opeens klonk daar een enorme basstem die begon te zingen.
Ik keek om. Daar zat Gerard op zijn rollator tussen minstens dertig koffers. Hij lachte naar de grijze, natte wereld om hem heen. Regendruppels rolden over zijn gezicht, maar zijn ogen flonkerden en hij zong uit volle borst: "I'm singing in the rain, I'm singing in the rain".  Iedereen keek op van zijn zorgen en begon te grijnzen. 

Even later kwam onze bus.


Dank je wel, lieve Gerard.